Het was een spannende uitslagenavond. Nek-aan-nek race van PvdA met VVD, grote zetelwinst voor die laatste partij en voor de PVV en de dramatische halvering van het CDA. Een grote afstraffing voor deelname aan het zoveelste Balkenende-kabinet is voor mijn partij, de PvdA, gelukkig uitgebleven. Dat is een goede prestatie van Job Cohen en consorten. Zeker gezien de ruk naar rechts die de kiezers bij deze Tweede Kamer verkiezingen hebben laten zien, ook in onze gemeente.

Goed dat alle ontevreden burgers hun stem hebben laten horen, al is het dan via de VVD en de PVV. Ik hoop dat deze partijen met elkaar hun regeringsverantwoordelijkheid nemen. Het kan niet anders dan dat veel standpunten door de PVV moeten worden genuanceerd en dat ook de VVD dan concessies zal moeten doen op die punten waarop de PVV socialer is. Tenzij Wilders ook dat beleid, net als zijn AOW-breekpunt, snel zal laten vallen. Op het gebied van integratie en immigratie zullen beide partijen elkaar snel vinden en is het CDA te klein geworden om daar enig zinvol tegenwicht aan te bieden.

Ik verwacht wat dat betreft een gure herfst en kille winter bij een keuze voor een VVD-PVV-CDA regering. Koud saneren en bezuinigen, met name bij die groepen die het vaak in deze tijd al niet makkelijk hebben. Verder zwijg ik maar over de nekslag die bijvoorbeeld aan de sector kunst en cultuur zal worden toegebracht als we de programma's van deze partijen mogen geloven. Toch moet het misschien gewoon maar eens gebeuren. Laat maar zien wat dit beleid betekent voor bijvoorbeeld werkgelegenheid, persoonlijke loonstrook, mensen op of onder de armoedegrens, tolerantie, gezondheidszorg, onderwijs en culturele voorzieningen. Pas dan komt er misschien op termijn weer wat meer ruimte voor nuance, onderling begrip en solidariteit.

Voor mij telt, ondanks een economische crisis en het heersende rechtse klimaat, nog steeds iedereen mee! Ook na deze verkiezingsuitslag en ook weer op 24 november 2010 bij de gemeenteraadsverkiezing in onze gemeente.

Gisteren overleed de moeder van een vriendin. Moederdag zal voor haar nooit meer het zelfde zijn. Twee kinderen die ik ken verloren hun moeder toen zij respectievelijk 3 en 5 waren. Nu nog steeds, op hun 11-de en 13-de heeft moederdag een andere lading. Voor mij is moederdag al een aantal jaar een bevestiging van wat ik mij bijna dagelijks realiseer: wat een cadeau dat ik mijn beide ouders nog heb en elke dag nog vader- en moederdag kan vieren. Clichxe9 maar waar, alleen voor je ouders word je niet wezenlijk ouder, je blijft altijd hun kind. En als kind kun je ze eigenlijk niet missen, ook al ben je voor je gevoel al lang geen kind meer.

Natuurlijk ga je in mei naar midden Frankrijk om alvast een beetje van de zon te genieten. In ons geval werd dat regen, sneeuw, veel sneeuw en temperaturen rond het vriespunt. En een onvrijwillige glijpartij met auto het weiland in, maar er door een Franse boer met de trekker weer uitgehaald. Gezien de steile afgronden en de plots heviger wordende sneeuwval en de zomerbanden, viel het dus mee. Alle inzittenden zijn met de schrik vrijgekomen, de auto krijgt twee nieuwe zijruiten en draagt een tatoeage van een ijzeren draad waarmee het weiland was omheind. En dan vergeet je in dit tijdperk van social media dus gewoon om er wat spectaculaire foto's van te maken… Desalniettemin een relaxte vakantie op een plek die vast en zeker bij mooi weer ook geweldig is.

Dag lieve mensen, ben ik weer eens. Heb mij inmiddels verloren in het microbloggen. U begrijpt dat, gezien mijn ultra korte logteksten tot nu toe, dit een uitstekend middel is voor mij. Nu heb ik ineens weer eens iets dat niet in 140 karakters past. En dus neem ik mijn toevlucht tot mijn inmiddels bijna 7 jaar bestaande weblog. Tijd voor een feestje dus, maar dit even terzijde.

Stel je voor: grotere gemeente gaat min of meer gedwongen huwelijk aan met kleinere gemeente. Kleinere gemeente heeft last van Calimero-syndroom, grotere gemeente heeft last van zelfoverschatting. Grotere gemeente moest de door Den Haag zo genoemde “restproblematiek” van kleine gemeente (lees Calimero) oplossen. Door handige manoeuvre van omliggende gemeenten en onhandige manoeuvre van bepaalde politieke partijen in de raad, is een grote gezamenlijke variant van 4 gemeenten van tafel. Drie gemeenten gaan samen en de twee eerder genoemde gemeenten (Calimero en De Vlaamse Reus) blijven over. De Vlaamse Reus heeft niet door dat door die slimme xe9n domme manoeuvre het zelf inmiddels tot restproblematiek is gereduceerd door politiek Den Haag. Enige bescheidenheid zou onze gemeente (De Vlaamse Reus) wel sieren in dit geval. En Calimero zou zich dan wat minder Calimero hoeven te voelen.

Zo….dat wilde ik even kwijt in 140 tekens.

Nu het kabinet is gevallen stellen wij ons hier de vraag wat dit gaat betekenen voor de herindeling van onze gemeente. Valt de herindeling onder "lopende zaken" die door een demissionair of interimkabinet kunnen worden afgehandeld? De gemeenteraadsverkiezingen zijn voor onze gemeente uitgesteld juist vanwege de geplande herindeling. Vraag is nu, gaan onze verkiezingen in november door? Ondertussen schrijf ik vrolijk door op een aantal welzijnsitems voor ons verkiezingsprogramma.

Tsja, dit verklaart een hoop.

Dat wordt lastig raak schieten zo

Toevallig zat ik mij zojuist te bedenken of het kerstreces in Den Haag drie weken duurt in plaats van de "gebruikelijke" twee. Weinig xe9cht binnenlands politiek nieuws, want journaals worden gedomineerd door de huidige weersomstandigheden. Maar zojuist werd ik op mijn wenken bediend. JP in beeld en dan nog wel met de oproep dat het fijn zou zijn als iedereen de stoep voor het huis sneeuwvrij maakt.

Dus sorry mensen…ben weg:
Even mijn straatje schoonvegen!

  …voor jou zijn, zoals je ze waarschijnlijk al meer hebt gekregen sinds 31 december: Liefde, geluk, gezondheid, warmte, licht, vrede, vriendschap. Inderdaad, niet bijster origineel maar daarom niet minder gemeend. Bovenal wens ik je geduld, verdraagzaamheid, zelfrespect, tolerantie en mededogen. De kerst is voorbij (hoera!), het nieuwe jaar begonnen (hoera!), de winterslaap achter de rug (yess!). Haal de schaatsen maar uit het vet. 2010 is begonnen.

x voor jullie.

Toch knap hoe een simpele maand (slechts een van de twaalf)

het voor elkaar krijgt om dat onbestemde gevoel, dat normaal zo makkelijk kan worden weggewoven,

zich in zo’n volle omvang elk jaar weer te laten manifesteren.

Ik begrijp steeds beter waarom in de natuur

de winterslaap is uitgevonden.

Na twee jaar logstilte en enkele vakanties verder (waaronder weer een supertrip naar Brazilixeb, een weekje Ardennen (vanwege de 45-jarige trouwdag van mijn ouders), een gemiste trip naar Oeganda (voor de raad, maar niet te regelen met mijn werk), een vaarvakantie in Nederland (met de leukste ex-buren) en een kampeervakantie in Frankrijk) zijn de volgende plannen voor leuke uitjes al weer gemaakt.

Een beautydag in december (nog ter ere van mijn verjaardag), vier dagen Nieuwerschans in februari (ter ere van een jarenlange traditie), vier dagen Nice met de Pasen (eveneens nog ter ere van mijn verjaardag) en in de meivakantie een weekje naar Frankrijk (vanwege emigratie van kennissen een nieuw adresje erbij). Rest vooralsnog een plan voor de zomer van 2010.

Komt tijd komt raad!